İslam beldelerindeki Amerikan sömürgeciliği; ABD’nin askeri kara operasyonlarının ve ekonomik yaptırımlarının uğradığı ağır başarısızlığın ardından, bugün büyük ölçüde güvenlik ittifaklarına dayanmaktadır. Amerika, geniş bir ittifak ağı oluşturarak Müslümanların muazzam ekonomik kaynaklarından ve devasa ordularından, özellikle de en güçlü Müslüman ülke olan Pakistan’ın ordusundan yararlanmayı ummaktadır.

Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Donald Trump; Pakistan, Türkiye ve Suudi Arabistan’ın, İslam beldelerini ve İslami askeri gücü birbirine karşı konumlandıran bir askeri ittifak kurduklarını duyurduklarında sevincini gizleyememiştir. Trump, 16 Ağustos 2026 tarihinde Truth Social platformunda şu paylaşımı yapmıştır: “Suudi Arabistan, Türkiye ve Pakistan’ın Mekke Ortak Savunma Anlaşması’nı imzalamış olmalarını görmekten büyük mutluluk duyuyorum. Söz konusu üç ülkenin büyük liderlerini tebrik ediyorum. Bu büyük, cesur ve önemli bir ilk adım. İnanılmaz” Amerika, Mekke Ortak Savunma Anlaşması aracılığıyla Pakistan’ın muazzam askerî gücünü; İran ve müttefiklerinin artan askeri gücüne karşı koymak, Körfez’deki güç dengesini sağlamak, Amerikan yanlısı Suudi rejimini ve Orta Doğu’daki Amerikan askeri varlığını korumak gibi Amerikan siyasi ve stratejik çıkarlarını savunmak üzere seferber etmeye çalışmaktadır.

Amerika, İslam beldelerinde önce Irak’ta, ardından Afganistan’da ve şimdi de İran karşısında uğradığı küçük düşürücü yenilgilerin ardından, Ortadoğu’daki ve genel olarak İslam beldelerindeki stratejik hedeflerine, bölgeyi Amerika adına yöneten ve Amerikan politikalarını uygulayan işbirlikçi Müslüman yöneticilerin askerî gücü aracılığıyla ulaşmayı amaçlamaktadır. Bu doğrultuda Pakistan’a, sınır bölgelerine yönelik sert bir askeri politika benimseyerek Afgan Taliban rejimiyle ilgilenme rolü verilmiş; Suriye, Amerika adına yönetilmek üzere Türkiye’ye devredilmiş; Suudi rejimi ise Körfez’deki Amerikan nüfuzunun savunucusu olarak konumlandırılmıştır.

Pakistan yöneticilerinin ise Washington ile kurdukları ittifaktan ve Amerika’nın Pakistan’ı sömürme planını kolaylaştırmaktan başka hiçbir vizyonları yoktur. Nitekim Pakistan Başbakanı Şahbaz Şerif, 17 Ağustos 2026 tarihinde ABD merkezli X şirketinin sosyal medya platformundaki hesabından yaptığı paylaşımda, “Trump’ın Mekke Ortak Savunma Anlaşması’nın imzalanmasına ilişkin destek içeren nazik ifadelerinden memnuniyet duyduğunu” vurgulamıştır. Pakistan’ın siyasi ve askerî liderleri, ahmakça bir şekilde Pakistan’ın ancak Amerika’nın öncülük ettiği uluslararası düzene tabi bir devlet olarak kalkınabileceğine inanmaktadır. Batılılaşmış siyasi ve askerî yönetici elitin benimsediği bu köklü inanç, Pakistan Müslümanlarına muazzam acılar, askerî yıkımlar ve ekonomik sefalet getirmiştir. Buna rağmen Pakistan’ın akılsız yöneticileri, Amerika öncülüğündeki uluslararası düzene kölelik yolunda ilerlemeye devam etmekte, Trump’ın Ortadoğu gündemini benimsemek ve ona hizmet etmek için adeta birbirleriyle yarışmaktadırlar. İşte bu nedenle Filistin ve Gazze Müslümanlarını boyun eğdirmek amacıyla Trump tarafından oluşturulan “Barış Kurulu”na katılmışlar, Bab’ül Mendeb’i kontrol altına almak için Trump’ın ajanı Muhammed bin Selman ile birlikte Uluslararası Deniz Savunma İttifakı’na (MMDC) dâhil olmuşlardır. “Trump’ın gözde generali” Asım Münir ise İran’la birlikte hareket ederek Amerika’yı İslam beldelerinden kesin ve tamamen çekilmeye zorlamak yerine, İran’ı Trump ile ittifak kurmaya ikna etmek için uykularından feragat etmiştir. Gerçekte Pakistan yöneticileri, birkaç dirhem karşılığında Pakistan’ın muazzam askerî gücünü Trump’a ve Amerika’ya kiralamayı ilke edinmişlerdir. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ للهِ جَمِيعاً“Müminleri bırakıp da kâfirleri dost edinenler, onların yanında izzet mi arıyorlar? Bilsinler ki bütün izzet yalnızca Allah’a aittir.”^{[Nisa 139]}

Ey Pakistan Müslümanları! Amerika çöküş halindedir ve Ümmetin gücünden fena halde korkmaktadır. Amerika ve Yahudi varlığının İran’a karşı yürüttüğü savaş, topraklarımızdaki Amerikan gücünün aslında ne kadar kof olduğunu ve sadece Müslüman yöneticilerden aldığı desteğe dayandığını ifşa etmiştir. Müslümanların yöneticilerinin Amerika’ya sağladığı askerî üsler ve lojistik destek olmaksızın Amerikan savaş makinesinin Müslüman topraklarında faaliyet göstermesi imkânsızdır. Amerika’nın topraklarımızı ve su yollarımızı kontrol etmesine imkân tanıyanlar bizzat bu yöneticilerdir. Müslümanların askerî gücünü ve servetlerini, Amerika öncülüğündeki düzenin topraklarımızdaki nüfuzunu genişletmek için kullananlar da yine bu yöneticilerdir. Oysa Ümmet, Amerika’ya karşı koyacak güç ve yeteneğe sahiptir. Hürmüz Boğazı’nın birkaç aylığına kapatılması bile küresel enerji piyasalarını derinden sarsmış ve dünya ekonomisini temelinden oynatmıştır. Allah Subhânehu ve Teâlâ, ümmete muazzam bir askerî güç, petrol, doğal gaz ve maden kaynakları bahşetmiştir. Stratejik su yollarını ve uluslararası ticaret güzergâhlarını biz kontrol etmekteyiz ve dünyada iki milyarı aşkın bir nüfusa sahibiz. Buna rağmen işlerimiz darmadağınık, gücümüz ise paramparçadır. Çünkü bizi birleştirecek Hilafet’ten yoksunuz. Bu nedenle yöneticilerimize karşı çıkacak ve onları hesaba çekecek gücü ve kararlılığı kendimizde bulmalıyız. Amerika’nın öncülük ettiği uluslararası düzene boyun eğmeyi reddetmeliyiz. Zira bu düzen, sınırları aşan bir tağuttur ve Allah Subhânehu ve Teâlâ bize onu reddetmemizi emretmiştir.

فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى لَا انْفِصَامَ لَهَا وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ“Kim tağutu inkâr eder ve Allah’a iman ederse, kopmak bilmeyen sapasağlam bir kulpa yapışmıştır. Allah işitendir, bilendir.”^{[Bakara 256]}

Ey Pakistan Müslümanları! Dünyada eziyet, ahirette ise azap getiren Amerikan ittifaklar ağını reddedin. Trump’ın ajanları ve uşaklarının bizzat Amerikan devletiyle kurduğu ittifakları da reddedin. Bilin ki Amerika’nın yaptığı gibi, Müslümanlarla savaşan ve başkalarının Müslümanlarla savaşmasına yardım eden kâfirlerle ittifak kurmak şeran haramdır. Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

إِنَّمَا يَنْهَاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ قَاتَلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَأَخْرَجُوكُم مِّن دِيَارِكُمْ وَظَاهَرُوا عَلَى إِخْرَاجِكُمْ أَن تَوَلَّوْهُمْ وَمَن يَتَوَلَّهُمْ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ“Allah, yalnız sizinle din uğrunda savaşanları, sizi yurtlarınızdan çıkaranları ve çıkarılmanız için onlara yardım edenleri dost edinmenizi yasaklar. Kim onlarla dost olursa işte zalimler onlardır.”^{[Mümtehine 9]} İslam beldeleri arasında kurulan ittifakları da reddedin ve bunun yerine bu beldelerin tek bir İslam Devleti çatısı altında birleştirilmesini talep edin. Şeriat, Müslüman beldelerindeki mevcut devletlerin tek bir Hilafet altında birleştirilmesini farz kılar. Nitekim Peygamber SallAllahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur:

وَإِنَّهُ لاَ نَبِيٌ بَعْدِي وَسَتَكُونُ خُلَفَاءُ فَتَكْثُرُ». قالوا: فما تأمرنا؟ قال: «فُوا بِبَيْعَةِ الأَوَّلِ فَالأَوَّلِ“Fakat benden sonra peygamber gelmeyecek, birçok halifeler gelecektir. Bunun üzerine ashâb-ı kirâm: Yâ Resûlallah! Bize bu konuda ne yapmamızı emredersin? diye sordular. Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem de “Halifelere başa geçiş sırasına göre bîat edin.”^[Müslim] İmam Nevevi Sahihi Müslim’in şerhinde şöyle der: “Bu hadisin anlamı şudur: Bir halifeye biat edildikten sonra başka bir halifeye biat edilirse, ilk halifeye yapılan biat sahihtir ve ona bağlı kalmak vaciptir. İkinci halifeye yapılan biat ise batıldır; ona bağlı kalmak haram olduğu gibi ikinci kişinin bu biati talep etmesi de haramdır. İkinci halifeye biat edenlerin birinci halifeye yapılan biati bilip bilmemeleri arasında fark yoktur. Aynı şekilde iki halifenin aynı beldede veya farklı beldelerde bulunmaları arasında da fark yoktur...”

Ey Pakistan silahlı kuvvetleri! İslam beldelerindeki Amerikan sömürgeciliği, İkinci Dünya Savaşı’ndan bu yana en kırılgan dönemini yaşamaktadır. Amerika’nın sömürgeci hâkimiyeti, kendi işbirlikçileri ve tâbileriyle kurduğu ittifaklar ağına ve bu işbirlikçiler ile tâbilerin kendi aralarında oluşturdukları ittifaklara dayanmaktadır. On yıllardır Amerikan sömürgeciliğine son verilememesinin en büyük sorumluluğu tüm Müslüman ordularına ait olsa da; Allah Subhânehu ve Teâlâ’nın size bahşettiği o muazzam güç nedeniyle en büyük sorumluluk sizin omuzlarınızdadır. Bütün İslam beldelerini tek bir Hilafet çatısı altında birleştirmenin doğal sürecini başlatmak için güçlü tek bir Müslüman ülke yeterlidir. Öyleyse bu neden Pakistan olmasın?! Haydi hainleri devirin, Amerika ile yapılan ittifakları yırtıp atın ve Nübüvvet metodu üzere Raşidi Hilafeti kurmak için Hizb-ut Tahrir’e nusret verin!

Haber-Yorum

Ey Burhan! Bizde Olan, Rusya'nın ve Tüm Dünyanın Sahip Olduğundan Daha Büyüktür

Haber:

Rusya Devlet Başkanı Putin, Geçiş Dönemi Egemenlik Konseyi Başkanı ve Sudan ordusu komutanı Burhan'ı, 30 Ekim 2026 Cuma günü Kremlin'de kabul etti ve Burhan Moskova'ya, Kızıldeniz kıyısında bir serbest ekonomik bölge ve madencilik sahaları teklif etti. (Monte Carlo Doualiya, 31/10/2026)

Yorum:

Bu görüşme, gerçekte Sudan'a, Afrika'ya, hatta bizzat Rusya'ya bile hiçbir şey sunmayan bir zirve olan Burhan'ın da katıldığı üçüncü Rusya-Afrika Zirvesi'nin (geçtiğimiz 28-29 Ekim’de) sona ermesinin ardından gerçekleşti. Rusya, Ukrayna gibi bir devlete karşı bile henüz bir zafer kazanamamıştır; zira iki ülke arasındaki savaş beş yıla yaklaşmış durumda ancak birinci devlet konumundaki Amerika'nın rakibi olan Sovyetler Birliği'ni miras alan Rusya, uluslararası siyasete dair küresel bir bakış açısına sahip olmadan ve dünyaya taşıyacağı bir ideoloji olmadan uluslararası siyasette rol sahibi olmak istemektedir. Nitekim Rusya uluslararası sahnedeki varlığı geriledikten sonra kapitalist ideolojiyi benimsemeye başlamış ve böylece yağmurdan kaçarken doluya tutulmuş gibi olmuştur! Üstelik bu zirveye katılanların çoğu Afrika ülkelerinin devlet başkanları gerçekte Amerika'nın ajanlarıdır; dolayısıyla bağlılıklarının Rusya'ya dönüşeceği düşünülemez; çünkü bu zirve hiçbir şeyi değiştirmeyen bir halkla ilişkiler zirvesinden ibarettir. Her ne kadar Rusya bunu istiyor olsa da bu, bizi unutmayın biz buradayız demek içindir!

Bu zirve hakkında vardığımız sonucu teyit eden şey, Monte Carlo'nun aktardığı haberin şu son kısmıdır: “Ancak görüşme herhangi bir anlaşma imzalanmadan sona erdi.” Burhan bilse de bilmese de Sudan, zenginlikler ve imkânlara sahip olmakla birlikte her şeyden önce Müslüman Sudan halkı, doğru bir akideye dayanan büyük bir ideolojiye sahiptir ve bu ideoloji sayesinde dünyada birinci olacak bir devlet kurabilir; Nebi Sallallahu Aleyhi ve Sellem’in getirmiş olduğu bu ideoloji, dünyada büyük İslam ideolojisi dışında hiçbir şeye sahip değilken, bu ideoloji sayesinde dünyaya hükmetmiş ve ardından Hilafet 13 yüzyıl boyunca dünyanın birinci devleti olmuştur; şimdi ise fırsat daha elverişlidir; zira Kapitalist sistem sendeleyip durmakta olup, Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafet ise insanlığı kapitalizmin zulmünden ve açgözlülüğünden, İslam'ın adaletine ve merhametine kavuşturacaktır.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazan
İbrahim Osman (Ebu Halil) - Sudan

Haber-Yorum

Avrupa'daki “Öfke Sonbaharı” Almanya'ya Ulaştı

Haber:

Almanya’nın dört bir tarafında on binlerce genç, siyasi elitlere ve yaşam koşullarına öfkeli Z Kuşağı gençlerinin öncülüğünde gerçekleşen son protesto dalgası kapsamında gösteri düzenledi. Gösteriler sırasında bazı şiddet eylemleri ve polisle çatışmalar yaşandı. (Alman Deutsche Welle, 31/10/2026)

Yorum:

Avrupa’daki 2026 sonbaharı, Arap ülkelerindeki 2010 kışına ne kadar da benziyor; gösteriler ve protestolar bir ülkeden diğerine yayılmaya başladı; Fransa’daki, öğrenci protestolarından iktidara ve seçkinlere karşı bir ayaklanmaya dönüşen olaylardan, Belçika, İtalya ve İspanya’ya uzanan bu dalga, şimdi de bir sonraki durağı olan Almanya’ya ulaştı.

Z Kuşağı olarak adlandırılan, yani gençlerden ve internet neslinden oluşan kuşak, tıpkı Tunus, Mısır, Suriye ve Arap Baharı’nın yaşandığı diğer ülkelerde ön saflarda yer aldığı gibi Avrupa sahnesinde de ön saflarda yer almıştır; nitekim Batı'nın entrikaları Arap Baharı'nı, hem kendi koşullarına hem de Batı ajanlarının yönettiği ülkelerinin koşullarına karşı ayaklanan masumların başlarına kurşunlar ve patlayıcı variller yağdıran ağır bir kışa dönüştürmeyi başardıktan sonra, Batı kendisinden öncekilerden daha kötü yöneticileri yeniden iktidara getirmeyi başarmıştır.

Bugün sihir, sihirbazın aleyhine dönmüştür; zira öfke dalgaları Avrupa’yı boydan boya sarmaya başlamıştır; nitekim öfke dalgalarının bazıları Fransa’da olduğu gibi şiddetliydi ve tutuklamalar, yangınlar ve bir miktar kan dökülmesi sahneleri, Avrupa hükümetlerinin Müslümanlar arasında meydana gelmesini sağlamak için uğraş verdiği sahneleri akla getirdi.

Bugün artık sabır taşı çatladı; zira özellikle Fransa, Almanya ve İngiltere başta olmak üzere Avrupa hükümetlerinin hazineleri, Ukrayna'daki savaş, İran'a yönelik savaşın ardından enerji fiyatlarının yükselmesi ve Çin'le ekonomik rekabetin kızışması nedeniyle iflas etmiş durumda olup protestocuların taleplerini karşılayamamaktadır; ancak Avrupalı gençler demokrasi oyununun artık ihtiyacı karşılamadığını idrak etmeye başlamıştır; peki bu Avrupalılara, "Aydınlanma" dedikleri karanlık sistemin yerine hidayet, adalet ve nur yolunu kim getirecek? Oysa bu karanlık sistem ifşa olmuştur; yani soykırım, savaşlar, diktatörlüklere destek ve avretini örten kıza karşı savaş, hatta insanların Allah'ın insanlar için istediği nur ve hidayete ermesinden korkulduğu için İslami olan her şeye karşı bir savaş olduğu ifşa olmuştur!

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Bilal Et-Temimi

Amerika Cenevre Toplantısında Avrupa'nın Sudan'a Yönelik Planlarını Boşa Çıkarıyor

Sudan'daki barış girişimlerini koordine etmek amacıyla düzenlenen 6. Danışma Toplantısı, 21 Ekim 2026 Çarşamba günü Cenevre'de sona erdi ancak ortak bir sonuç bildirisi yayımlanmadı veya ateşkes anlaşması ilan edilmedi. Toplantıya 21 ülkeden ve 5 uluslararası kuruluştan temsilciler katıldı ve görüşmeler üç ana başlık üzerine odaklandı: Gerilimin azaltılması ile güvenlik düzenlemeleri, siyasi süreç ve savaşın bölgesel yansımaları. (Sky News Arabia, 21 Ekim 2026)

Sonuç tavsiyelerine ulaşılamamış olmasına rağmen Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri'nin Sudan Özel Temsilcisi Haavisto, konferans marjında Dörtlü ve Beşli Mekanizma arasında yoğun toplantıların yapıldığını belirtti ve toplantıların öneminin bir ateşkes ve anlaşmaya varmayı amaçlayan çabalar ile Sudan'da yönetimin geleceği ve geçiş dönemiyle ilgili siyasi çalışmalar arasında bağlantı kurmakta yattığına işaret etti. Haavisto'nun konuşması ve bu toplantılar; Havisto'nun açılış konuşmasında Sudan halkının seslerinin müzakerelere yön vermesi gerektiğini ve özlemlerinin ilerlememizin boyutunu mukayese ettiğimiz ölçüt olarak kalması gerektiğini söylemesine rağmen, uluslararası güçler arasında Sudan savaşı meselesine ilişkin uluslararası bir çatışma ve görüş ayrılığı olduğunu göstermektedir. Sömürgeci Avrupalı atalarını ve onların izinden gittiklerini unuttuğumuzu sanıyor; Cenevre Konferansı bu uluslararası çatışmanın bir kanıtıdır.

Bunu teyit eden husus ise; çatışmanın tarafları olan Sudan Ordusu ve Hızlı Destek Milisleri'nin bu toplantılara davet edilmemiş olmasıdır; zira Haavisto şunları ifade etmiştir; Cenevre toplantıları, Sudan'daki çatışmanın çözümüne yönelik çabalara katılan uluslararası ve bölgesel tarafları bir araya getiren önemli bir koordinasyon mekanizması oluşturmakta ama müzakerelerine Sudan hükümeti veya Hızlı Destek Kuvvetleri dahil edilmemektedir.

Sudan savaşı hakikatinde İngiltere ile Amerika arasındaki uluslararası bir çatışmadır; zira Sudan savaşında timsah gözyaşları döken İngiltere, geçmişte onu sömürgeleştirmiş ve sömürgeciliğini siyasi güçler üzerinde yoğunlaştırmıştır; ardından Amerika geldi ve nüfuzunu askerler aracılığıyla yoğunlaştırdı; böylece aralarındaki çatışma, kendi araçları yoluyla olmaya başladı.

Trump'ın Orta Doğu ve Kuzey Afrika Danışmanı Massad Boulos'un dilinden şu ifadeler aktarıldı: “Kalıcı bir ateşkese yol açacak insani bir ateşkes için Dörtlü ile birlikte çaba gösteriyoruz.” (El Şark Kanalı, 24/10/2026). Boulos'un somut adımlar atmadan sürekli dile getirdiği bu ateşkes, Amerika'nın Sudan'daki savaş dosyasını elinde tutan tek taraf olarak kalmaya devam etmesi ve Avrupa ile ajanlarını devre dışı bırakması için başvurduğu bir oyalama taktiğidir. Bu nedenle Amerika, savaşın ilk günlerinden beri siyasi çözüm olmaksızın ateşkes meselesini dile getirip durdu; çünkü savaşı körükleyen bizzat kendisidir; nitekim Amerika'nın Afrika işlerinden sorumlu Dışişleri Bakan Yardımcısı Molly Phee Hemedti ve siyasi süreç sözcüsü Halid Ömer Yusuf ile bir telefon görüşmesi gerçekleştirdi. (Molly, hem Egemenlik Konseyi Başkan Yardımcısı ve Hızlı Destek Kuvvetleri Komutanı "Hemedti"yi hem de siyasi süreç sözcüsü Halid Ömer’i, Egemenlik Konseyi Başkanı ve ordu komutanı Burhan’ı aramasından günler sonra telefonla aradı... Sudan Tribune, 6/4/2023); ayrıca Arabic Post, 19/4/2023 tarihinde internet sitesinde, ABD'nin New York Times gazetesinden aktardığı, 15/4/2023 tarihindeki ilk çatışma saatlerine ilişkin en yeni bilgileri yayımladı; (14 Nisan/Cuma gecesi, iki taraf yani "Burhan ve Hemedti" arasında yabancı elçilerin katılımıyla bir müzakere oturumu gerçekleşti; bu sırada vaatlerde bulunuldu ve tavizler koparıldı; ardından üst düzey askeri komutanlardan birinin evinde birlikte akşam yemeği yediler...). Bunun ardından, 15 Nisan 2023 Cumartesi günü, ordu ile Hızlı Destek Kuvvetleri arasında aniden şiddetli çatışmalar patlak verdi.

Bütün bunlar, Avrupa ile olan savaşı, çatışma ve ateşkes konusunu kendisinin yönettiği bir sahaya taşımak için savaşı körükleyenin Amerika olduğunu göstermektedir; zira Cidde Platformu, Dörtlü ve Beşli Mekanizmalar ve son olarak Boulos'un 20 Haziran'da ilan ettiği ateşkes; hakikatinde Amerika'nın Darfur'u Sudan'dan ayırmaya yönelik planına hizmet etmektedir. Yani Amerika'nın şimdiye kadar sunduğu planlar iki şeyi hedeflemektedir: Birincisi; Hızlı Destek Kuvvetleri'ni, müzakere masasına oturabilecek idari bir yapıya ve siyasi bir programa sahip olan paralel bir siyasi varlık olarak göstermek. İkincisi; Amerika’nın, sunduğu ateşkes anlaşmaları aracılığıyla ordunun Darfur'u yeniden ele geçirmesinin önünü tamamen kapatmayı ve Hemedti'nin oradaki kontrolünü pekiştirmeyi hedeflemesidir. Bu nedenle ister bizzat Massad Boulos isterse Dörtlü Komite aracılığıyla olsun Amerika'nın sunduğu ateşkes önerilerine bu açıdan bakmak gerekir; yani Darfur'un ayrılmasının tamamlanmasına yönelik aşamalı hazırlık ve müzakere konusunun diğer çatışma bölgeleriyle ilişkilendirilmesi gerekir. Güney Sudan'ı ayırmak için zaman kazandığı gibi, burada da aynısını yapıyor! Öneride Sudan'daki insani krizden söz edilmesi Amerika'yı hiç ilgilendirmiyor; Avrupa ülkeleri ise Sudan'daki savaş meselesinin siyasi çözümde yattığını, yani savaşın durdurulmasını siyasi sürece bağlamayı düşünüyor ki bu, Amerika'nın istemediği bir şeydir.

Bu nedenle 6. Cenevre Görüşmelerinin, Amerika'nın Boulos Planı tarafından yutulduğunu ve Avrupa’nın ise eli boş döndüğünü görüyoruz. Burhan ve Hemedti'nin bu ateşkesi onaylamasına rağmen Massad Boulos ateşkes konusunda ciddi değildir. Nitekim Burhan'ın danışmanı Amjad Farid, Boulos'un ateşkes hakkındaki açıklamaları üzerindeki incir yaprağını kaldırmıştır: Sudan hükümeti insani ateşkes önerisini memnuniyetle karşılamış ve bunun uygulanmasına yönelik pratik düzenlemeleri görüşmek üzere teknik istişareler çağrısında bulunmuştur; buna rağmen Massad Boulos’un Sudan'a yönelik talebini şu sözlerle sürdürmüştür: Boulos ateşkesin teknik ayrıntılarına ilişkin herhangi bir tartışmadan kaçınıyor; sanki talebi tekrarlamak başlı başına bir ilerlemeymiş gibi. Görünen o ki Boulos, Sudan meselesini Sudanlılar dışında hemen hemen herkesle görüştüğünü ve Sudan topraklarına hiç ayak basmadığını göz ardı ediyor. Eğer Boulos, insani ateşkesi gündeme getirme konusunda ciddi olsaydı; operasyonel bir plan, önerilen bir takvim ve ateşkes sonrası için bir vizyon sunardı. (El Şark Kanalı, 21/10/2026).

Sudan meselesinin uluslararası açıdan, ülke halkı ile sömürgeci devletler arasında bir çatışma meselesi olması gerekmektedir. Tıpkı bizzat Amerika'nın sömürgeciyi kovarak Amerika Birleşik Devletleri'ni kurduğu zaman olduğu gibi; yine tıpkı Çin'in İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra sömürgeci Japon’u ve yabancı nüfuzunu kovarak dünyada saygın bir konuma sahip komünist bir devlet tesis ettiği zaman olduğu gibi. Her sömürgeleştirilmiş ülkede olduğu gibi, yabancı nüfuzundan kurtulması ve kendi davası olan ve uluslararası alanda ağırlık taşıyan bir devlet kurması için ona da uluslararası ve yerel imkânlar sunulmuştur; ancak ne yazık ki ülkemizin davası için durum böyle değildir. Ülkenin meselesi, Amerika ile İngiltere arasında sömürgecilik ve nüfuz uğruna yaşanan keskin bir çatışmadan ibarettir; çünkü onlar, her zaman ülke halkının gerçekleri olduğu gibi kavramasını ve ülke halkının sömürgecilik kutusunun dışında özgürleşmeyi ve kurtulmayı düşünmesini engelleyen kısıtlamalar koymaya ve yalanlardan bir çit örmeye çalışmaktadırlar.

Sömürgecilikten kurtuluş ancak bir fikirle mümkündür; bizler yüzyıllar boyunca dünyaya egemen olmuş büyük bir ümmetin parçası olarak İslam akidesini benimsiyoruz; o halde ülkemizin sömürgeci devletlerin çatışma sahası olmasını nasıl kabul edebiliriz?! Asıl olan, çatışmanın bizimle sömürgeciler arasında olması ve bu sömürgecilikten kurtulmak ve ülkemizin birliğiyle oynayanların elini koparacak ve bizi sömürgeciliğin zincirlerinden kurtaracak Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafeti kurarak İslami hayatı yeniden başlatmak için ciddi şekilde çalışmamızdır.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
İbrahim Müşerref - Sudan