Amerika ve Yahudi varlığının İmam Müslim, İmam Tirmizi gibi büyük zatların yetiştiği İslam ve Müslüman topraklarına karşı haçlı saldırıları yürüttüğü, Amerika’nın Hürmüz Boğazı’nın diğer ucunda -Karaçi kıyılarından sadece birkaç deniz mili ötede- deniz ticaretini kontrol eden bir korsana dönüştüğü şu günlerde; Pakistan’ın yöneticileri ve komutanları da bu Haçlı savaşında Yahudileri ve Hristiyanları dost edinmekte, kendi ümmetlerine ve öz kardeşlerine karşı onlarla aynı safta yer almaktadırlar. Bu kirli dostluğun son halkası ise İran’daki halkımızı ticari boykot altına almak olmuştur. Pakistan, Ticaret Bakanlığının 16 Ekim Cuma günü aldığı karar uyarınca Belucistan eyaletindeki Gabd-Rimdan ve Taftan sınır kapıları üzerinden İran’la olan ticareti askıya almıştır. Bakanlık, bu geçici uygulamayı sözde güvenlik kaygıları ve kaçakçılıkla mücadele gerekçelerine dayandırmıştır.

Pakistan’ın yöneticileri ve komutanları sadece boykotla ve İran ile ticareti durdurmakla da kalmamış, pusuda bekleyen korsan Amerika yüzünden Körfez üzerinden ihracatı engellenen yiyecek ve içeceklerden oradaki halkımızı mahrum bırakmışlardır. Bu boykotun Pakistan halkına ve ticaretine de zarar vereceğini zerre kadar umursamamış; ticaret ve enerji sektörlerinin, sınırların kapatılmasının Karaçi ve ülkenin diğer bölgelerinde sıvılaştırılmış petrol gazı (LPG) kıtlığını körükleyeceği yönündeki uyarılarını hiçe saymışlardır. Hatta İran ile ticaretin durdurulma sebebinin “terörizm ve kaçakçılıkla mücadele” olduğu yalanına sarılmışlardır ki bu, özrü kabahatinden büyük bir yalandır! Pakistan’ın, Amerika’nın 15 Ekim 2026’da yürürlüğe giren son yaptırımlarından sadece iki gün sonra İran ile ticareti durdurması ise bir tesadüf değildir. ABD Hazine Bakanı Scott Bessent’in 24 Ağustos 2026’da yaptığı açıklamasına göre, yaptırım listesine alınan kurum ve kişilerin mal varlıklarının dondurulmasına ilişkin tedbirler o gün derhâl yürürlüğe girmiştir. 15 Ekim paketi de bunun bir parçasıdır.

Bu boykot kararı, Pakistan yöneticileri ve komutanlarının, Amerika’nın işbirlikçisi ve onun “sağmal ineği” olarak nitelenen Suud Hanedanı rejimini savunmak ve Amerika’nın Yemen’deki çıkarlarını onun adına gerçekleştirmek amacıyla 30 ila 40 bin asker göndermelerinin ardından gelmiştir. Yine bu boykot kararı, İran’ı, Amerika’nın demir ve ateşle elde edemediğini müzakere masasında elde etmesini sağlayacak bir tuzağa çekme girişimlerinin başarısız olmasının ardından gelmiştir. Böylece Pakistan, hükümeti ve ordusuyla birlikte, İslam ümmetinin dini ve ekonomik çıkarları pahasına Amerika’nın ve Yahudilerin çıkarlarına hizmet eden bir konuma düşmüştür. Acaba bu rejimin, hükümetin ve ordu komutanlarının avret yerini örten o son incir yaprağı da mı düşmemiştir?

Ey Pakistan halkı! Yöneticilerinizin ve ordu komutanlarınızın yaptığı şey; Yahudiler, Hristiyanlar ve Hindular olmak üzere küfre ve onun mensuplarına tam bir bağlılık ve dostluk göstermektedir. Oysa Allah Subhânehu ve Teâlâ onlar hakkında şöyle buyurmuştur:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِيَاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ“Ey iman edenler! Yahudileri ve Hristiyanları dost edinmeyin. Zira onlar birbirinin dostudurlar. İçinizden onları dost tutanlar, onlardandır. Şüphesiz Allah, zalimler topluluğuna hidayet etmez.”^{[Maide 51]} Ordular kışlalarına hapseden, ekonomik maliyetlerden dem vurarak ağlayıp sızlayan yöneticilerinizin ve komutanlarınızın gözleri önünde Hindistan Keşmir’i işgal edip halkına kan kusturmaktadır; Yöneticiler, orduları Keşmir’i kurtarmak üzere seferber edilecekleri yerde onları Yemen’e göndermektedirler. Bu askerî sevkiyatın, temiz askerlerimizin canları bakımından doğuracağı bedeli ve ekonomik maliyetini ise unutmaktadırlar. Ekonomik maliyet, Hicaz’daki Müslümanların mallarından karşılanacak olsa bile durum değişmez. Yemen’de askerlerimiz tarafından öldürülecek Müslüman askerlerin ve sivillerin canları Müslüman canlarıdır; onların kanları haramdır ve hiçbir mal onların canına denk değildir. Dahası Müslümanlarla savaşmaya ve onları öldürmeye katılan herkes Allah’ın gazabına maruz kalacaktır. Nitekim Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur:

وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، لَقَتْلُ مُؤْمِنٍ أَعْظَمُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ زَوَالِ الدُّنْيَا“Canım elinde olan Allah’a yemin ederim ki bir müminin öldürülmesi Allah katında dünyanın yok olmasından daha büyüktür.”^[Nesai]

Ey Pakistan silahlı kuvvetlerinin samimi subayları! Yöneticilerinizin ve komutanlarınızın Yahudilere, Hristiyanlara ve Hindulara olan sadakatini artık ayan beyan görüyorsunuz. Onlar sizi mübarek toprak Filistin’deki kardeşlerinize yardım etmekten ve Haremeyn-i Şerifeyn’in üçüncüsü olan Mescid-i Aksa’yı kurtarmaktan alıkoymuşlardır. Yahudiler mübarek toprak halkını katletmeye devam ederken, yöneticileriniz ve komutanlarınız parmaklarını bile oynatmamaktadırlar. Onlara yardım etmek için bırakın kırk bin asker göndermeyi bin asker bile göndermemişlerdir. Oysa sizler de çok iyi biliyorsunuz ki, o korkak Yahudilerle savaşmak, onları bozguna uğratmak ve Mescid-i Aksa’yı kurtarmak için kahraman askerlerimizin binlercesine bile gerek yoktur. Buna rağmen bugün askerlerimizi, Amerikalı ve Yahudi sömürgeci kâfirlerin bayrakları altında savaşmak üzere gönderiyorlar. Peki yarın Allah size İslam ve Müslümanları neden yüzüstü bıraktığınızı ve bu ajan komutanlara karşı neden sustuğunuzu sorduğunda sunacak hala bir mazeretiniz var mı? Vallahi, Pakistan’ın yöneticilerinin ve askeri komutanlarının ülkeyi düşürdüğü bu utanç lekesini, onları devirmekten ve Nübüvvet metodu üzere Hilafet’i kurmak için Hizb-ut Tahrir’e nusret vermekten başka hiçbir şey temizleyemez!

الَّذِينَ آمَنُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللهِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقَاتِلُوا أَوْلِيَاءَ الشَّيْطَانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطَانِ كَانَ ضَعِيفاً“İman edenler, Allah yolunda savaşırlar. İnkâr edenler de tâğût yolunda savaşırlar. O hâlde, siz şeytanın dostlarına karşı savaşın. Şüphesiz şeytanın hilesi zayıftır.” ^{[Nisa 76]}

Allah Subhânehu ve Teâlâ’nın insanlığa bahşettiği en büyük nimetlerden biri, Muhammed SallAllahu Aleyhi ve Sellem’i büyük İslam Risâlet’iyle; hidayet, rahmet ve nur mesajıyla göndermiş olmasıdır. Bu Risâlet fakir ve zengin için bir rahmet, zayıf ve güçlü için bir adalet olmuştur. Nitekim Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

الر كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلَى صِرَاطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ “Elif Lâm Râ. Bu Kur’an, Rablerinin izniyle insanları karanlıklardan aydınlığa, mutlak güç sahibi ve övgüye lâyık, göklerdeki ve yerdeki her şey kendisine ait olan Allah’ın yoluna çıkarman için sana indirdiğimiz bir kitaptır.” ^{[İbrahim 1]} İslam’ın hayat sahasında yaklaşık 13 asır boyunca uygulandığı dönemlerde tüm insanlık bu rahmeti bizzat tecrübe etmiştir. Geçen yüzyılın başlarında İslam devleti yıkılıp İslam yönetimden uzaklaştırılınca ve bir süre komünizm ve kapitalizm hüküm sürüp ardından kapitalizm insanlıkla tek başına baş başa kalınca kapitalizm insanlığı bitkin düşürmüş, ona geçim sıkıntısını ve hayatın darlığını tattırmıştır.

Dün, Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı (UNDP) tarafından Pazartesi günü açıklanan “Küresel Çok Boyutlu Yoksulluk Endeksi”, dünyadaki fakir sayısının 1,2 milyar kişiye ulaştığını kaydetmiştir. Açıklanan bu rakam, 8 milyarlık dünya nüfusunun sekizde birinden fazlasına tekabül etmektedir. Kaldı ki Dünya Bankası ve Birleşmiş Milletler tarafından kabul edilen mevcut resmî uluslararası yoksulluk sınırının kişi başına günlük yalnızca 3 dolar olduğu da unutulmamalıdır. Birleşmiş Milletler kuruluşu ile Oxford Yoksulluk ve İnsani Gelişme Girişimi (OPHI) adlı araştırma merkezi, 2026 yılına ait yıllık raporlarında aşırı yoksulluk içinde yaşayanların sayısının bir önceki yıla göre 51,5 milyon kişi arttığını tespit etmiştir. Bu iki kuruluşa göre bu artış, son 16 yılda kaydedilen bu türden ilk artıştır.

Yani küresel üretimin muazzam ölçüde artmasına ve dünya ekonomilerinin büyümesine rağmen bunun faydası halklara, özellikle de fakir ve zayıf kesimlere yansımamıştır. Bütün ileri teknoloji ve hızla ilerleyen ekonomik gelişme, onların açlıklarını gidermeye yetmemiştir. Karınlarını doyuramamış; yiyecek, giyecek, barınma, eğitim, sağlık ve güvenlik gibi hayatın en temel ihtiyaçlarını dahi onlara sağlayamamıştır!

Bu nedenle, Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı (UNDP) Başkanı Alexander De Croo yaptığı açıklamada şu itirafta bulunmak zorunda kalmıştır: “Yoksulluk oranlarındaki bu artış, bütün dünya için bir alarm zili olmalıdır... Bu rakamların arkasında açlık, okul terki, içme suyuna veya elektriğe erişememe gibi sorunların oluşturduğu kısır döngüyle mücadele eden 1,2 milyar insan bulunmaktadır.”

Bütün insanlık, içerisinde fakirlere ve zayıflara yer bulunmayan kapitalizmin ateşiyle kavrulmuştur. Dahası kapitalizm, servetin kötü dağılımı, bozuk teorileri ve yöneticilerin yozlaşması nedeniyle bizzat fakirleri üretmekte ve onların sayısını artırmaktadır. Ekonomik problem, İslam’ın gördüğü şekliyle üretimde değil, dağılımdadır. Kapitalizm ise bütün ağırlığını üretime vermiş ve bu konuda büyük ilerleme kaydetmiş; fakat dağılımı, faydalı olduğunu zannettiği hâlde gerçekte öyle olmayan çeşitli mekanizma ve teorilere, örneğin fiyat mekanizmasına bırakmıştır. Yukarıdaki istatistikler ve yaşanan gerçeklik bunun şahididir.

Batı’nın övündüğü kapitalizm, milyarlarca serveti toplumların ve halkların geri kalanının aleyhine olarak büyük sermaye sahiplerinin ve mali sermayenin devlerinin elinde biriktiren sistemin ta kendisidir. İslam ise bunun aksine, hükümleriyle servetin parçalanarak toplum içerisinde dolaşmasını sağlamaya ve yalnızca küçük bir zenginler grubunun elinde kalmasını önlemeye büyük önem vermiştir. Nitekim Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

مَّا أَفَاء اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَى فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ كَيْ لَا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الْأَغْنِيَاء مِنكُمْ “Allah’ın, (fethedilen) memleketlerin ahalisinden savaşılmaksızın peygamberine kazandırdığı mallar; Allah’a, peygambere, onun yakınlarına, yetimlere, yoksullara ve yolda kalmışlara aittir. O mallar, içinizden yalnız zenginler arasında dolaşan bir servet (ve güç) hâline gelmesin diye (Allah böyle hükmetmiştir).” ^{[Haşr 7]} İslam, malın piyasadan çekilip yalnızca biriktirilmesini ve böylece zenginlerin dışındaki insanların ondan faydalanmasının engellenmesini de haram kılmıştır. Bu bağlamda Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلاَ يُنفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللّهِ فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ “Altın ve gümüşü biriktirip gizleyerek onları Allah yolunda harcamayanları elem dolu bir azapla müjdele.” ^{[Tevbe 34]} İslam ayrıca devlete fakir ve zayıfların ihtiyaçlarını karşılama ve onların işlerini gözetme sorumluluğunu yüklemiştir. Ebu Hurayra’dan rivayet edildiğine göre Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur:

أَنَا أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ، فَمَنْ تُوُفِّيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَتَرَكَ دَيْناً فَعَلَيَّ قَضَاؤُهُ، وَمَنْ تَرَكَ مَالاً فَلِوَرَثَتِهِ، وَمَنْ تَرَكَ كَلّاً فَإِلَيْنَا “Ben müminlere kendi nefislerinden daha yakınım. Müminlerden biri ölür de borç bırakırsa onu ödemek bana aittir. Mal bırakırsa o, mirasçılarınındır. Bakıma muhtaç kimseler bırakırsa onların sorumluluğu bize aittir.” Bunun dışında İslam’ın ekonomik sistemi inşa etmek ve insanların işlerini gözetmek hususunda getirdiği daha pek çok hüküm ve düzenleme de bulunmaktadır.

İnsanlık; kendisini Kapitalizmin bedbahtlığından ve mevcut yönetim sistemlerinin yozlaşmasından kurtaracak, yüce İslam’ın rahmet ve hayrını yeniden insanlığa kazandıracak olan Raşidi Hilafet Devleti’nin geri dönüşüne ne kadar da muhtaçtır! Allah Subhânehu ve Teâlâ şöyle buyurmuştur:

وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّـلْعَالَمِينَ “Seni ancak âlemlere rahmet olarak gönderdik.” ^{[Enbiya 107]}